Sürüklendiğimi mi yoksa sadece mola mı verdiğimi nasıl anlarım?

Bir mola kasıtlıdır ve dinlendiricidir - onu siz seçtiniz ve şarj olmuş hissedersiniz. Sürüklenme ise seçilmemiştir ve günler birbirine karışırken ve devam eden hiçbir deney yokken uyuşuk ya da kaygılı hissetme eğilimindedir. Yeni bir şey denediğiniz ya da yönünüz üzerine düşündüğünüz son zamanı hatırlayamıyorsanız, muhtemelen sürükleniyorsunuzdur.

Deneyler yapıp hâlâ güçlü bir çekim hissetmezsem ne olur?

Bu yine de faydalı bir bilgidir. Her deney heyecan üretmez ve şeyleri elemek aramanızı daraltır. Daha sessiz sinyalleri de arayın - dikkatinizi ne tuttu, neyi geliştirmeye meraklıydınız, neyi tekrar seve seve yapardınız. Yön genellikle dramatik bir tutkudan çok, hafif, istikrarlı bir ilgidir.

Yön bulmak için işimi bırakmam gerekir mi?

Genellikle hayır. Çoğu anlamlı deney yan yan yürütülebilir - konuşmalar, kısa kurslar, gönüllülük ya da küçük projeler. Keşfederken istikrarı korumak, aslında en başta sürüklenmeye neden olan korkuyu azaltır. Büyük, geri döndürülemez hamleleri gerçek kanıtınız olana kadar saklayın.

Bir test ya da kişilik aracı gerçekten bana hayat yönümü söyleyebilir mi?

Hiçbir araç size yönünüzü kesinlikle söyleyemez ve dürüst olanlar bunu iddia etmez. İyi bir düşündürücü aracın yapabileceği şey, kendi girdilerinizden ve sezginizden olasılıklar ortaya çıkarmak, örüntüleri fark etmenize ve gerçek deneyimle test edilecek hipotezler oluşturmanıza yardımcı olmaktır. Kanıt yine de kendi hayatınızdan gelir.

Sürüklenmeyi Durdurup Hayatta Yön Nasıl Bulunur

Sürüklenmeyi durdurup hayatta yön bulmak için, netliğin beklenerek değil, eylem ve düşünmeyle inşa edildiğini kabul ederek başlayın. Sürüklenmek, günleriniz otomatik pilotta çalıştığında ve hiçbir seçim bağlanmaya yetecek kadar ikna edici hissetmediğinde ortaya çıkan şeydir. Çıkış yolu tekrarlanabilir bir döngüdür: gerçekte neye değer verdiğinizi anlayın, bir yön hakkında küçük, test edilebilir bir hipotez oluşturun, somut bir adım atın ve size ne öğrettiğini düşünün. Yön nadiren tek bir şimşek çakması gibi bir içgörüdür - hareket ettikten sonra fark ettiğiniz bir örüntüdür.

Neden en başta sürükleniriz

Sürüklenmek normal ve insanidir. Genellikle şu kaynaklardan bir ya da birkaçından gelir:

Yanlış seçim korkusu. Her yol geri döndürülemez hissettirdiğinde, hiçbir şey yapmamak daha güvenli hisseder - eylemsizlik de bir seçim olsa bile.
Çok fazla seçenek. Modern hayat sonu gelmeyen olasılıklar sunar, bu da bizi özgürleştirmek yerine felç edebilir.
Varsayılan olarak yaşamak. Hâlâ uyup uymadığını kontrol etmeden, aileden, kültürden ya da eski bir kendinizden gelen beklentileri takip etmek.
Belirsiz değerler. Sizin için en önemli olanı bilmeden, hiçbir seçenek diğerinden açıkça daha iyi görünmez.

Nedeninizi adlandırmak önemlidir, çünkü çözüm farklıdır. Korku, daha küçük, daha düşük riskli deneylere ihtiyaç duyar. Bunalma, kısıtlamalara ihtiyaç duyar. Varsayılan olarak yaşamak, gerçekte kimin hayatını yaşadığınız hakkında dürüst bir düşünmeye ihtiyaç duyar.

1. Adım: Hedeflerinizden önce değerlerinizi netleştirin

Hedefler "ne yapmalıyım?" sorusunu yanıtlar. Değerler "bu neden önemli?" sorusunu yanıtlar. Değersiz hedef belirleyen insanlar genellikle onlara ulaşır ve yine de boş hisseder. Şunu deneyin:

Son birkaç yılda kendinizi en canlı, en faydalı ya da en gururlu hissettiğiniz anları listeleyin.
Her biri için, hangi değerin mevcut olduğunu sorun - yaratıcılık, hizmet, öğrenme, özgürlük, bağlantı, ustalık, güvenlik.
Tekrarlanan üç ya da dördünü arayın. Bunlar pusula noktalarınızdır.

Burada değerler icat etmiyorsunuz; en iyi anlarınızda zaten ortaya çıkanları fark ediyorsunuz.

2. Adım: Yönü bir ömür boyu hüküm değil, bir hipoteze dönüştürün

Yaygın bir hata, yönü %100 emin olmanız gereken kalıcı bir kimlik olarak görmektir. Bunun yerine, onu test edilebilir bir tahmin olarak ifade edin: "Sanırım başkalarına öğretmeyi içeren bir işte anlam bulurdum." Bir hipotez düşük baskılıdır. Yanılmanıza izin var ve yanılmak bile faydalı veri üretir.

Hipotezinizi tek bir cümlede yazın. Sonra sorun: bunun doğru olup olmadığını bana söyleyecek en küçük, en ucuz deney nedir?

3. Adım: Küçük deneyler yapın

Yön, gerçeklikle temas yoluyla gerçek hale gelir. Deneyler sonu gelmeyen aşırı düşünmeden daha iyidir, çünkü hayal gücünüzden daha çok güvenebileceğiniz kanıt üretirler. İyi deneyler şunlardır:

Küçük - bir hafta sonu, bir konuşma, tek bir proje.
Geri döndürülebilir - işe yaramazsa düşük maliyetli.
Belirli - "bitti"nin nasıl göründüğünü tam olarak bilirsiniz.

Örnekler: merak ettiğiniz bir alandaki birini gölgeleyin, bir kez gönüllü olun, kısa bir kurs alın, o işi yapan iki kişiyle görüşün ya da hayal ettiğiniz şeyin ufacık bir versiyonunu inşa edin. Her deney ya sizi bir şeye doğru çeker ya da çekimin düşündüğünüzden daha küçük olduğunu ortaya çıkarır.

4. Adım: Düşünmeyi bir ritme dönüştürün

Düşünmeden eylem sadece meşguliyettir - başka bir sürüklenme biçimi. Şunları sormak için haftalık ya da aylık, tekrar eden bir zaman belirleyin:

Bu dönemde bana ne enerji verdi, ne tüketti?
Deneylerim bana ne öğretti?
Sonraki küçük adım nedir?

Birkaç döngü boyunca, bir yön örüntü olarak ortaya çıkar - onu zorladığınız için değil, kendinize dürüstçe dikkat ettiğiniz için.

5. Adım: Gürültüyü azaltın

Karşılaştırma ve sürekli girdi onu boğduğunda kendi sinyalinizi duymak zordur. Pratik hamleler arasında başkalarının öne çıkan anlarını ne kadar tükettiğinizi sınırlamak, düşünmek için sessiz zamanı korumak ve herkesin aynı şeyleri istediğini varsayan tavsiyelere karşı temkinli olmak yer alır. Yönünüzün sadece sizin değerleriniz ve hayatınız için mantıklı olması gerekir.

Yapılandırılmış öz yansımanın yardımcı olduğu yer

Bazen örüntüyü görmek için kendi durumunuza çok yakınsınızdır. Yapılandırılmış bir düşünme aracı bir ayna gibi davranabilir, kendinize sormayacağınız sorular sorabilir ve ilgi alanlarınız, güçlü yönleriniz ve değerleriniz genelindeki temaları adlandırmanıza yardımcı olabilir. WalkSelf'in yaklaşımı, kendiniz hakkında zaten hissettiklerinizle uyumlu birkaç yönü ortaya çıkarmak için düşündürücü bir test kullanır - geleceğinizi tahmin etmek ya da size kesinlik vermek için değil, test etmeniz için daha net başlangıç hipotezleri vermek için. Başlamak için bir uyaran isterseniz, kendini keşif testini keşfedebilir, sonra önerilerini hükümler değil, deneyler olarak görebilirsiniz.

Gerçekçi bir zaman çizelgesi

Yön bulmak bir günlük bir olay değildir. Bir deneme, düşünme ve ayarlama mevsimi bekleyin. Hızla değişen şey, sürüklenme hissinin kendisidir: ilk gerçek deneyinizi yaptığınız anda, pasiften aktife geçersiniz. O geçiş - beklemekten hareket etmeye - gerçek çaredir. Yön, ivmeyi takip eder, ivme yönü takip etmekten daha sık.

Bugün tek bir dürüst soru ve tek bir küçük adımla başlayın. Tüm haritaya ihtiyacınız yok. Sadece patikanın bir sonraki bölümüne ihtiyacınız var.