Self-Discovery
7 สัญญาณว่าคุณกำลังใช้ชีวิตของคนอื่น
คุณอาจกำลังใช้ชีวิตของคนอื่นหากทางเลือกในแต่ละวันรู้สึกเหมือนสืบทอดมามากกว่าได้เลือกเอง หากคุณกำลังไปให้ถึงเป้าหมายที่ไม่ได้ขับเคลื่อนใจคุณ แสดงบทบาทที่ไม่เข้ากับตัวเอง และแอบสงสัยเงียบๆ ว่านี่คือชีวิตของใครกันแน่ นี่ไม่ได้หมายความว่าคุณล้มเหลว มันมักหมายความว่าคุณซึมซับความคาดหวังของคนอื่นมาตั้งแต่เนิ่นๆ และสร้างชีวิตรอบความคาดหวังนั้นก่อนที่คุณจะรู้จักตัวเองดีพอจะถามว่าคุณต้องการอะไร ข่าวดีคือ การสังเกตเห็นมันเป็นก้าวแรกที่แท้จริงในการกลับสู่ตัวเอง
'การใช้ชีวิตของคนอื่น' หมายความว่าอย่างไรกันแน่
มันคือช่องว่างระหว่างชีวิตที่มองเห็นได้ของคุณกับตัวตนภายใน คุณอาจดูประสบความสำเร็จ มีความรับผิดชอบ หรือแม้แต่น่าชื่นชม ในขณะที่รู้สึกแยกขาดจากเส้นทาง บทชีวิตนี้มักมาจากพ่อแม่ วัฒนธรรม คู่ครอง กลุ่มเพื่อน หรือตัวคุณในเวอร์ชันเก่าที่คุณเติบโตข้ามมาแล้ว ไม่มีใครในกลุ่มเหล่านี้เป็นผู้ร้าย อิทธิพลของพวกเขามักมาจากเจตนาดี แต่เมื่อเวลาผ่านไป เป้าหมายที่ยืมมาอาจเบียดบังเป้าหมายของคุณเอง
7 สัญญาณที่ควรสังเกต
- ความสำเร็จรู้สึกกลวงเปล่า คุณไปถึงหมุดหมาย ไม่ว่าจะปริญญา ตำแหน่ง หรือบ้าน แต่กลับรู้สึกโล่งหรือว่างเปล่าแทนที่จะรู้สึกมีความหมาย
- คุณนึกไม่ออกง่ายๆ ว่าตัวเองต้องการอะไร เมื่อถูกถามว่าคุณจะทำอะไรกับหนึ่งปีที่ว่างและไร้ผลกระทบใดๆ คุณกลับนึกอะไรไม่ออกหรือกลับไปตอบสิ่งที่ 'ควรจะ' ทำ
- เหตุผลของคุณเริ่มต้นด้วย 'พวกเขา' หรือ 'ควรจะ' ฟังว่าคุณอธิบายทางเลือกของตัวเองอย่างไร หากประโยคส่วนใหญ่ชี้ออกไปข้างนอก ทั้งสิ่งที่ครอบครัวคาดหวัง สิ่งที่ดูถูกต้อง ชีวิตนั้นอาจไม่ใช่ของคุณ
- คุณรู้สึกโล่งใจเมื่อแผนถูกยกเลิก ความรู้สึกอยากหนีที่เกิดขึ้นซ้ำๆ บ่งบอกว่าคุณกำลังแบกพันธะที่บั่นทอนมากกว่าหล่อเลี้ยงคุณ
- คุณอิจฉาคนที่ชีวิตดู 'ไม่สมจริง' แรงดึงดูดที่ดื้อรั้นต่อเส้นทางที่คุณปัดทิ้งว่าไม่สมจริง มักเป็นค่านิยมของคุณเองที่พยายามส่งเสียงให้ได้ยิน
- คุณหยุดฝันกลางวันไปแล้ว เมื่อการจินตนาการถึงอนาคตรู้สึกไร้ความหมายหรือวิตกกังวลแทนที่จะให้พลัง คุณอาจมอบทิศทางของตัวเองให้คนอื่นจัดการไปแล้ว
- คุณแปลงร่างให้เข้ากับทุกที่ หากความคิดเห็น พลังงาน และแม้แต่รสนิยมของคุณเปลี่ยนไปอย่างมากขึ้นอยู่กับว่าคุณอยู่กับใคร ความรู้สึกถึงตัวตนของคุณอาจกำลังทำงานบนการตั้งค่าของคนอื่น
หนึ่งหรือสองข้อนี้เป็นเรื่องปกติ ทุกคนต่างมีการประนีประนอม สัญญาณที่ควรใส่ใจคือรูปแบบที่คงที่ตลอดหลายปี โดยเฉพาะเมื่อมาคู่กับความรู้สึกเบาๆ ว่า 'นี่ไม่ค่อยใช่ฉัน'
ทำไมเรื่องนี้จึงเกิดขึ้น (และทำไมไม่ใช่ความผิดของคุณ)
มนุษย์ถูกออกแบบมาให้ต้องการเป็นส่วนหนึ่ง ตั้งแต่เด็กเราเรียนรู้ว่าการยอมรับมักตามมาหลังพฤติกรรมบางอย่าง เราจึงหล่อหลอมตัวเองให้มุ่งสู่สิ่งที่ได้รับความรักและความปลอดภัย เมื่อบวกกับนิยามความสำเร็จทางวัฒนธรรม แรงกดดันทางการเงิน และความปรารถนาตามธรรมชาติที่จะไม่ทำให้คนที่เรารักผิดหวัง ก็ง่ายที่จะสร้างชีวิตที่มีความสามารถบนพิมพ์เขียวของคนอื่น การตระหนักเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับการกล่าวโทษ แต่เกี่ยวกับการทวงคืนสิทธิ์ในการเป็นผู้เขียนชีวิตของตัวเอง
วิธีกลับมาเชื่อมโยงกับชีวิตของตัวเอง
เริ่มจากการสังเกตอย่างซื่อตรง
เป็นเวลาสองสัปดาห์ ให้จดช่วงเวลาที่คุณรู้สึกมีชีวิตชีวาอย่างแท้จริงเทียบกับช่วงที่รู้สึกถูกบั่นทอนเงียบๆ รูปแบบจะเผยค่านิยมที่แท้จริงของคุณได้เร็วกว่าการตัดสินใจครั้งใหญ่ใดๆ
แยกเสียงของคุณออกจากเสียงที่ยืมมา
เมื่อคำว่า 'ควรจะ' ปรากฏขึ้น ให้ถามว่า นี่คือเสียงของใคร บ่อยครั้งคุณจะได้ยินเสียงของคนใดคนหนึ่งโดยเฉพาะ การเรียกชื่อต้นตอช่วยคลายอำนาจของมันและให้คุณเลือกได้อย่างมีสติ
ทดลองเล็กๆ
คุณไม่จำเป็นต้องทิ้งทุกอย่าง ลองทดสอบทิศทางในแบบที่มีความเสี่ยงต่ำ ไม่ว่าจะเป็นคลาสเรียน งานอาสาสมัคร โปรเจกต์เสริม หรือบทสนทนากับคนในสายงานที่ดึงดูดคุณ ข้อมูลจริงดีกว่าการครุ่นคิดวนไปวนมาไม่จบสิ้น
นิยามความสำเร็จด้วยถ้อยคำของคุณเอง
เขียนหนึ่งประโยคบรรยายถึงวันที่มีความหมาย ไม่ใช่วันที่น่าประทับใจ ใช้มันเป็นเข็มทิศเงียบๆ สำหรับทางเลือกถัดไปที่คุณทำ
การสะท้อนตนเองอย่างมีโครงสร้างช่วยได้ในจุดนี้ เครื่องมือที่กระตุ้นให้คุณตรวจสอบค่านิยม สัญชาตญาณ และจุดแข็งตามธรรมชาติ อย่างแบบทดสอบค้นหาตัวเองของ WalkSelf มีประโยชน์ตรงที่มันคืนปากกาให้อยู่ในมือคุณ มันเผยความเป็นไปได้จากข้อมูลที่คุณป้อนเอง แทนที่จะบอกว่าคุณควรเป็นใคร จงมองการสะท้อนตนเองเช่นนี้เป็นกระจก ไม่ใช่คำตัดสิน
การเปลี่ยนแปลงตามจริงหน้าตาเป็นอย่างไร
การทวงคืนชีวิตของคุณแทบจะไม่ใช่การสร้างตัวเองใหม่อย่างพลิกผัน มันมักเป็นชุดของการปรับเส้นทางเล็กๆ ทั้งการตั้งขอบเขตหนึ่งครั้ง การให้คำตอบที่ซื่อตรงหนึ่งครั้ง การทดลองหนึ่งครั้ง คุณอาจคงไว้ส่วนใหญ่ของชีวิตปัจจุบันในขณะที่เปลี่ยนวิธีที่คุณสัมพันธ์กับมัน จงอดทนและมีสติ ความชัดเจนมาจากการลงมือทำและการสะท้อนตนเองเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ใช่จากความเข้าใจเพียงครั้งเดียว และจงจำไว้ว่าการต้องการสิ่งที่ต่างออกไปไม่จำเป็นต้องอธิบายเหตุผลให้ใครฟัง
หากความรู้สึกนี้ลึกและคงอยู่ หรือเริ่มกลายเป็นความสิ้นหวัง ลองพิจารณาพูดคุยกับนักบำบัดหรือผู้ให้คำปรึกษา การขอความช่วยเหลือจากมืออาชีพคือความเข้มแข็ง ไม่ใช่การหลงทาง